Τα βαθιά συναισθήματα δεν γεννήθηκαν για λέξεις..

Σήμερα έκατσα, με μια κούπα τσάι για συντροφιά και είπα να γράψω.
Δεν επέλεξα τον καφέ, δεν αποζητούσα την εγρήγορση και ίσως ήθελα να ξεφύγω από τα συνηθισμένα. Απο την άλλη το τσάι μου θυμίζει και λίγο την παιδικότητα μου, εκεί που δεν χρειάζεται να επιδώσεις και τρελή προσπάθεια, παρά μόνο μια μικρή, πηγαία και αυθόρμητη.

Πήρα βαθιά ανάσα για να γράψω και το χέρι μου κινήθηκε γρήγορα, πάνω στα πλήκτρα του υπολογιστή μου, γιατί έγραφα για εκείνα τα αστείρευτα συναισθήματα. Εκείνα που δεν τελειώνουν σε ένα αντίο, σε έναν αποχαιρετισμό, που κρατούν υποσχέσεις απο ματιές και αγγίγματα.

Ποτέ δεν στηρίχθηκα, στο τι έλεγε ο άλλος. Ξέρεις για πολλούς, τα λόγια είναι μια εγκλωβισμένη ένταση, μία απροσδιόριστη έκφραση που αναμοχλεύει κρυφά απωθημένα και τα μετουσιώνει σε λέξεις. Δεν σε πίστεψα ποτέ λοιπόν, ούτε εσένα ούτε το αντίο σου. Δεν πίστεψα στην τελεία σου, γιατί δεν χωρούσε όλα αυτά που είχες νιώσει, αυτά που θέλησες να μου κρύψεις.

Μεγάλοι έρωτες σπατάλησαν τόνους χαρτί για να γραφτούν και να τους θυμόμαστε, δεν κολώνω σε αυτή σου την κουβέντα λοιπόν. Είναι αδυναμία και εύκολη λύση;

Σου απαντώ πως ναι.
Δεν τερμάτισες έναν εγωισμό και έφτασες εκεί μπροστά σε αυτό το τίποτα όμως γεμάτος με τα όλα.

Η γλώσσα τσάκισε κόκαλα, όμως δεν πάγωσε συναισθήματα.

Τα μεγάλα συναισθήματα έχουν σπάνιες λέξεις και βαθιές, που δεν ανήκουν στον ανθρώπινο πεπερασμένο κόσμο. Ποιός χαζός θα τις χρησιμοποιούσε έτσι αυθαίρετα, δίχως να τις έχει φτάσει; Δίχως να της έχει ακουμπήσει σαν ακόμη ένα προπατορικό αμάρτημα;
Εν τέλει, ποιός θα έλεγε άλλα απο αυτά που νιώθει;
Ξέρω ποιος.
Εκείνο το ζαβολιάρικο που στέκει στον αριστερό σου ώμο, που σου δίνει τις σωστές κατευθύνσεις για να με ξεγελάς.

Τα μεγάλα συναισθήματα, δεν αποκρυσταλλώθηκαν σε λέξεις..
Χάθηκαν μέσα στα μονοπάτια του εγωισμού και των σημασιών..
Και αυτό που πάντα χάνει τον δρόμο του είναι για να αποδείξει πως μπορεί να τον ξαναβρεί..

Έτσι αθώα και παιδικά, με μία κούπα τσάι, δίχως καφέ, σου γράφω.
Μεγάλα μου και βαθιά αισθήματα, μήτε πιστεύετε , μήτε ακούτε, μονάχα κοιτάξτε για εκείνη την ματιά, εκείνη θα του βρει τον δρόμο..

ΠΑΝΤΟΤΙΝΑ ΑΙΣΙΟΔΟΞΗ
Ε.Κ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s